در نوامبر 2021، هنرمند دیجیتال میسون روچیلد (Mason Rothschild)، مجموعه‌ای به نام (MetaBirkins) را منتشر کرد (کیف‌های دستی مبهم و مجازی با یک قفل کوچک که شبیه کیف‌های لوکس محبوب Birkin ساخته شده توسط برند Hermès است) تصاویر متابیرکینز از هنرمندانی مانند ون‌گوگ، روتکو و کوساما الهام گرفته شده‌است.

اما نکته حائز اهمیت این است که کیف‌ها توسط هرمس ساخته نشدند. پس از گذشت یک ماه، روچیلد در اینستاگرامش اعلم کرد که نامه توقف تولید مجموعه‌اش را از سازنده واقعی Birkin دریافت کرده‌ است. روچیلد در دفاعیه اول از خود اظهار داشت که «می‌تواند براساس تفسیرهایش از دنیای اطراف خود هنری را خلق کند» و فروش متابیرکینز خود را به عنوان NFT با چاپ‌های هنری فیزیکی برابر دانست.

اگر متاورس به اقتصاد تریلیون دلاری تبدیل شود، حل‌کردن سؤالاتی مانند این موضوع بسیار مهم خواهد بود.

در ژانویه 2022، هرمس (Hermès) از روچیلد (Rothschild) در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده در ناحیه جنوبی نیویورک، به دلیل نقض علامت تجاری، نامگذاری نادرست و چند ادعای دیگر شکایت کرد.

کلید پاسخ به این مسئله چیزی به نام تست راجرز است: آزمونی دو‌جانبه که به‌دنبال ایجاد تعادل بین بیان هنری محافظت‌شده توسط اصلاحیه اول و حقوق دارنده علامت تجاری است.

بخش اول آزمون به سادگی می پرسد که آیا استفاده از علامت تجاری دارای حداقل ارتباط هنری با شی مورد بررسی است یا خیر؟
کیف‌های دستی قبلاً این آزمون را گذرانده‌اند و قاضی از دادگاه منطقه نیویورک دریافت که تصاویر دیجیتالی کیف‌های دستی می‌تواند نوعی بیان هنری باشد. او گفت که عامل NFT این را تغییر نمی‌دهد و استفاده از NFT برای احراز هویت آن تصویر دیجیتال و ردیابی فروش مجدد و انتقال بعدی آن، «تصویر را به کالایی بدون حفاظت از اصلاحیه اول تبدیل نمی‌کند».

بخش دوم آزمون این است که آیا استفاده از علامت تجاری «منبع یا محتوای اثر را گمراه می‌کند.» بنابراین این سؤال پیش می‌آید، آیا استفاده روچیلد از نام «بیرکین» باعث سردرگمی مصرف‌کنندگان شده است تا فکر کنند کالای لوکس ساخت هرمس را می‌خرند؟ این سوال به این موضوع اشاره دارد که چه چیزی در دنیای دیجیتال ارزش ایجاد می‌کند؟ هنرمند یا برند.