تغییرات آب‌وهوایی یا همان گرم شدن زمین یکی از مهم‌ترین بحران‌های پیش روی انسان‌ها است و در سال‌های اخیر تلاش‌های بسیاری برای مقابله با این بحران شده است.

برآوردها حاکی از آن است که فناوری یکی از بزرگ‌ترین عوامل افزایش انتشار کربن است. اما با این وجود، فناوری همچنین می‌تواند یک سلاح کلیدی در مبارزه با تغییرات آب‌وهوایی و بخشی از راه حل نیز باشد.

آیا واقعا می‌توانیم راه فرار از مشکلات را از طریق اصلاحات فنی و نوآوری پیدا کنیم؟ فناوری‌های اصلی این سناریو کدام‌اند؟ در اینجا پنج نامزد مهم کمک به مقابله با تغییرات آب‌وهوایی را با هم مرور می‌کنیم.

جذب، حذف و ذخیره کربن

بر اساس گزارش مرکز راه حل‌های آب‌وهوا و انرژی، تا سال 2020 حداقل 26 پروژه جذب کربن در مقیاس تجاری در سراسر جهان در حال فعالیت بودند که 21 پروژه دیگر در مراحل اولیه و 13 پروژه در توسعه پیشرفته بودند. هر پروژه‌ای که بتواند در این زمینه فعال شود می‌تواند یکی از عوامل موثر در زمینه تغییرات آب‌وهوا را مرور کند.

انرژی‌های تجدیدپذیر

نیاز به حرکت به سمت منابع انرژی تجدیدپذیر، نوآوری‌های زیادی را در آینده ایجاد می‌کند: در نوامبر 2021، شرکت علم داده/اطلاعات استارت آس اینسایت 5152 استارت‌آپ را مقیاس بندی و تجزیه و تحلیل کرد تا تصویری از تحولات کلیدی به دست آورد.

این تحقیق نشان داد که بیشترین تاثیر را فتوولتائیک‌های پیشرفته، هوش مصنوعی و داده‌های بزرگ، سیستم‌های ذخیره انرژی توزیع شده و انرژی آبی و به دنبال آن انرژی باد، انرژی زیستی، یکپارچه‌سازی شبکه، هیدروژن سبز، روباتیک پیشرفته و بلاک‌چین خواهند داشت.

باتری و ذخیره انرژی

باتری‌های قابل شارژ روشی کارآمد برای ذخیره برق تجدیدپذیر در شبکه‌های با اندازه‌های مختلف و همچنین برق‌رسانی به وسایل نقلیه الکتریکی و انواع دستگاه‌های دیجیتالی را فراهم می‌کنند. طبق گزارش انجمن سلطنتی بریتانیا، باتری‌های لیتیوم یونی جدید هزینه کمتر، عمر طولانی‌تر، افزایش تراکم انرژی، افزایش ایمنی و شارژ سریع‌تر را ارائه می‌کنند و همچنین پایدارتر، بازیافت آسان‌تر و دوام بیشتری خواهند داشت. باتری‌های نسل بعدی – از جمله یون سدیم، یون چند ظرفیتی، جریان اکسیداسیون و کاهش، حالت جامد، فلز-گوگرد و فلز-هوا – باید حتی هزینه کمتر و چگالی انرژی به طور قابل ملاحظه‌ای بالاتری داشته باشند.

خانه، ساختمان و زندگی هوشمند

گزارش تغییرات آب‌وهوایی 2022 IPCC خاطرنشان می‌کند که فناوری‌های دیجیتال می‌توانند به کاهش تغییرات آب‌وهوایی و دستیابی به چندین هدف متفاوت توسعه پایدار کمک کنند. به عنوان مثال، حسگرها، اینترنت اشیا، روباتیک و هوش مصنوعی می‌توانند مدیریت انرژی را در همه موارد بهبود بخشند و کارایی انرژی مصرفی را افزایش داده و پذیرش بسیاری از فناوری‌های کم انتشار از جمله انرژی‌های تجدیدپذیر غیرمتمرکز را ترویج می‌کنند. به جز این زندگی هوشمند مزایای اقتصادی فراوانی نیز دارد.

با این حال، این گزارش همچنین به جنبه‌های منفی بالقوه چندین بخش «هوشمند»، از جمله رشد استفاده از دستگاه‌های دیجیتال، افزایش زباله‌های الکترونیکی، از دست دادن شغل، و تشدید شکاف دیجیتال اشاره می‌کند. IPCC نتیجه می‌گیرد: فناوری دیجیتال تنها در صورت کنترل مناسب به کربن زدایی کمک می‌کند.

دورسنجی انتشار گازهای گلخانه‌ای

به منظور شناسایی اولویت‌ها و تدوین سیاست‌ها، اطلاعات قابل اعتماد و به موقع در مورد انتشار گازهای گلخانه‌ای (GHG) مورد نیاز است. اینجاست که پروژه‌هایی مانند Climate TRACE، یک ائتلاف جهانی غیرانتفاعی با سرمایه‌گذاری گوگل، وارد عمل می‌شوند و هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی را برای تجزیه و تحلیل داده‌های بیش از 300 ماهواره، بیش از 11000 حسگر هوایی، زمینی و دریایی و سایر منابع اطلاعاتی عمومی به کار می‌گیرند.

در نوامبر 2022، در خلال کنفرانس COP27، Climate TRACE داده‌هایش را برای بیش از 70000 سایت منتشر کرد – از جمله نیروگاه‌ها، کارخانه‌های فولاد، شبکه‌های جاده‌ای شهری و میادین نفت و گاز. این سایت‌ها مهم‌ترین منابع شناخته شده انتشار کربن‌اند که در بخش برق، تولید و پالایش نفت و گاز، کشتیرانی، هوانوردی، معدن، زباله، کشاورزی، حمل و نقل جاده‌ای و تولید فولاد، سیمان و آلومینیوم فعال هستند.

Climate TRACE دریافت که انتشار گازهای گلخانه‌ای سه برابر بیشتر از داده‌هایی است که کشورها به صورت رسمی به سازمان ملل گزارش داده‌اند.